Correlingua | Para lembrar, para gozar, para inspirarnos… nada mellor que o manifesto gañador do ano pasado
17646
post-template-default,single,single-post,postid-17646,single-format-standard,qode-news-1.0,qode-quick-links-1.0,body_edicion-2017,body_noticias,body_para-lembrar-para-gozar-para-inspirarnos-nada-mellor-que-o-manifesto-ganador-do-ano-pasado,ajax_fade,page_not_loaded,,transparent_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-13.1.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive

Para lembrar, para gozar, para inspirarnos… nada mellor que o manifesto gañador do ano pasado

Para lembrar, para gozar, para inspirarnos… nada mellor que o manifesto gañador do ano pasado

NA PROCURA DO GALEGO

Está en min, en cada unha e un de nós,
na nosa boca, no nariz, na pel, nos ollos, nos ouvidos.

NO CORAZÓN

Sabe a doce en Nadal e a filloas en antroido.
A morangos e a callos.
A vento e a campo.
A pedras eternas da vella Compostela.
A mar, a amar.
A chocolate e a limón.
A mel e a pimenta.

Soa como o cantar dos paxaros e o bruído de tractores.
Como a gaita e o violín.
Como as ondas do mar rompendo na area
e nas rochas.
Como o vento nos rumorosos da costa verdescente.
O amoroso muxido da vaca e o berro de independencia.
O pasar pasar pasar dos coches polas rúas.
O rechouchío do eixo do carro do Manuel María.

Aos meus ollos é a luz do solpor nunha praia.
O misterio da sombra do aire na herba.
As casas multicolores das vilas mariñeiras.
A fermosura da liberdade.
A ponte que nos xungue e sostén.
O escudo que nos defende e protexe.
A paisaxe dos mil verdes
e dos grises da pedra das nosas casas.
O arco da vella con sete colores
que teñen, no ceo, beleza de flores.

Ole a herba acabada de segar,
A algas, a faísca,
A Patria, a Patria que ole; non a Patria Olé!
A rosas que non son só rosas, que son tamén pensamentos.
A pobo unido, olor de humanidade.
A pan, no vento ceibe da rúa, cando vou para a escola.
Ao cheiro que ficou na garrafa vacía do Manuel María.

Nótoo na miña pel como o calor do lume da lareira.
Como o abrazo suave da avoa.
Como o leve contacto que fai vibrar
ou as vibracións da miña cidade.
O pracer do amor.
A area debaixo dos pés;
Ou a herba, nun día de calor.
Como a humidade das brétemas, con muiñeiro incluído.

Quero apreixar o galego coas mans
e só consigo respiralo.

Somos depositarios do galego.
Está no noso ser, moi dentro.
Entra polos sentidos
e sae ao mundo por cada boca que o bica,
o mastiga, saborea,
dálle forma
e sóltao libre e sonoro.

OLLA!

O GALEGO ESTÁ EN TI,

É A PATRIA, A ESENCIA MÁIS NOSA.
O AMOR, O LATEXO, A VERDADE.

O GALEGO ESTÁ EN NÓS.

VIVÁMOLO!

AUTORES: OS PORTUGAS



Boletín de novidades

18

anos

200

centros

40000

rapazas e rapaces

2000

quilómetros