Correlingua | O meu amigo Willy Fog
19963
post-template-default,single,single-post,postid-19963,single-format-audio,qode-news-1.0,qode-quick-links-1.0,body_cantalingua,body_edicion-2016,body_interprete,body_o-meu-amigo-willy-fog,ajax_fade,page_not_loaded,,transparent_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-13.1.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive

O meu amigo Willy Fog

O meu amigo Willy Fog

A música de Samuel Leví é viaxeira. Capta o mellor dos mundos que visita. Mundos mentais pero tamén físicos. É como Willy Fog, aínda que con guitarra. A Habana, Buenos Aires, Roma… todos son excelentes lugares para saber que mañá sairá o sol outra vez. Que se poden engadir experiencias e coñecementos ao zurrón da vida. Que a aprendizaxe ten os seus resultados, como ocorre na última de Bertolucci. Nesta canción concéntrase todo eses coñecementos adquiridos como cantante por este vigués de toda partes. A súa forma de cantar engrandecese excesivamente. É clara, emotiva e xuguetona. Domínao todo. E iso que o envoltorio está á altura das expectativas. Samuel Levi soubo rodearse para esta empresa con flores e natas que cadran notas con corazón pero tamén con matemáticas. O test de Rorschach, segundo Samuel, máis que unha análise de manchas de tinta é unha proba de swing, onde a orquestra voa sobre a voz. Que gran traballo. Que ganas de oílo en directo. Filias e fobias quixo titulalo, pero eu reduciríao ás filias que logrou concentrar nestas historias de longo percorrido. (Jorge Lamas, Xornalista en La Voz de Galicia)



Boletín de novidades

18

anos

200

centros

40000

rapazas e rapaces

2000

quilómetros