Correlingua | A cabana do tio Tom
18207
post-template-default,single,single-post,postid-18207,single-format-audio,qode-news-1.0,qode-quick-links-1.0,body_cantalingua,body_edicion-2011,body_interprete,body_ataque-escampe,ajax_fade,page_not_loaded,,transparent_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-13.1.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive

A cabana do tio Tom

A cabana do tio Tom

As Ataque Escampe gostan de definir o seu estilo como rock de serie B porque partindo dunha instrumentación sinxela mais variada (do banxo ao hammond, do kazoo á percusión electrónica, da trompa á harmónica), ofrecen unha proposta musical que trata de ser sólida e autónoma, encadrábel nunha traxectoria antivirtuosa practicamente inédita na Galiza. O rock de serie B é un xeito de entender a música que abrangue un inxente abano de xéneros bastardos, desde o bolero ao punk, pasando polo vals, o tango, a canción popular galega, o country, o fox-trot ou, ultimamente, as músicas negras. O funcionamento como grupo sen destacar autorias no seu interior, o emprego do galego como única lingua e a reciclaxe de músicas malditas completan a filosofia vital dunha banda que practica o “do it yourself” máis brutal, poético e desvergonzado.

Entre os seus traballos destacan os LPs “Galicia es una mierda” (2008) e “A grande evasión” (2009), aos que se suma agora “Violentos anos dez”, de inminente publicación e do que está extraído “A cabana do tío Tom”, unha peza que xoga con influencias do rock sureño e da música africana para retratar, coa axuda de Rosalía de Castro, unha sociedade esquizofrénica por causa da pegada da escravitude e que pode ser, perfectamente, a nosa.

Se queredes escoitar máis música ou info en xeral podedes visitar a súa web.



Boletín de novidades

18

anos

200

centros

40000

rapazas e rapaces

2000

quilómetros